Deze week heb ik besloten om de gebruikelijke denkprocessen die horen bij het schrijven van een wekelijkse nieuwsbrief over te slaan. In plaats daarvan zit ik deze ochtend te schrijven met een volledig open geest. Zonder plannen, zonder overzicht en, het allerbelangrijkste, zonder zorgen.
Mijn laatste artikel was een saaie en platte post; ik heb net de eerste paar alinea's herlezen en begrijp nu waarom. Er was bijna geen persoonlijkheid; mijn 'stem' ontbrak in actie, naar mijn mening althans.
We hadden nog maar zes dagen tot de nieuwe keuken zou worden opgeleverd; we moesten nog zoveel afmaken. Maar niets aan te doen; na een intense en stressvolle werkweek zette ik zaterdag de wekker om 5 uur 's ochtends. Na een kop koffie ging ik aan de slag en tegen de avond was alles voor 95 procent klaar.
